به محفلی که دل احیای معرفت دارد

ز فرق تا به قدم گردباد چین دار است

به پاس راحت دل این قدر زمینگیریم

خیال آبله ضبط عنان رفتار است

لب خموش چراغ مزار اظهار است

غم تحیرحسن قبول باید خورد

نه هرکه آینه پرداخت باب دیدار است