آب این آینه یکسر عرق گلکار است

قطره ما نشد آگاه تامل ، ورنه

موج این بحر گهرخیز گریبان زار است

الفت جسم صفای دل ما داد به زنگ

طرف دامان تعلق ز خراش ایمن نیست

مفت دیوانه که صحرای جنون بی خار است

از کج اندیشی دل وضع جهان دلکش نیست