به عالمی که تو باشی ، نقاب دشوار است

ز حیرت آینه ما به هم نزد مژه ای

به خانه ای که پر آب است خواب دشوار است

کسی برآینه مهر، زنگ سایه نبست

سراغ جلوه یار است هر کجا رنگی ست

دربن بهار، گل انتخاب دشوار است

ز دستگاه دل است اینقدر غرور نفس