هم آنگه چو از کوه برشد خروش

توی برتر از گردش روزگار

بدین جای بیچارگی دست گیر

تو باشی ننالم به کیوان و تیر

پدید آمد از راه فرخ سروش

همه جامه اش سبز و خنگی به زیر

ز دیدار او گشت خسرو دلیر