صفای طینت امکان کدورت آمیز است

زجنبش مژه بر ضبط اشک می لرزم

که زخمه رگ این ساز نشتر تیز است

کدام صبح که شامی نخفته در شغلش

هزار سنگ شرر گشت و بال ناز افشاند

هنوز سعی گداز من آبروریز است

سر هوای اقامت درین چمن مفراز