ساغر باده زمانی که تهی شد جرس است

خلق عاجز چقدر نازکند بر اقبال

مور بیچاره اگرپر به درآرد مگس است

طبعت آن نیست کز افلاس شکایت نکند

کوتهی کرد ز بس جامه ام از عریانی

آستین هم به کفم دامن بی دسترس است

بسکه فرش است درین رهگذر آداب سلوک