وضع مرغان گرفتار خوشم می آید

آستین هم به کفم دامن بی دسترس است

بسکه فرش است درین رهگذر آداب سلوک

طورافتادگی نقش قدم ، پیش و پس است

ورنه مژگان صفتم بال برون قفس است

بر در دل ز ادب سجده کن آواز مده

صاحب خانه آیینه ما هیچکس است