بر امید گشاد عقده کار

چون پرد چشم پایمال خس است

منفعل نیست خلق هرزه معاش

دو جهان یک دماغ بوالهوس است

چشم اگر باز کرده ایم بس است

خون افسرده ایم باقی هیچ

خرقه ما چو پوست بر عدس است