چون شرر برق نگاهی خرمن ما را بس است

نشئه خوابی که ما داربم هرجا می رسد

فرش مخمل گر نباشد بستر خارا بس است

آفت دیگر نمی خواهد طلسم اعتبار

انقلاب دهر دیدی گوشه می باید گرفت

عبرت احوال گوهر شورش دریا بس است

می شود زرپن بساط شب ، ز نور روی شمع