پیچش آهی دلیل وحشت دل می شود

دیده ی بینا اگر نبود دل دانا بس است

مطربی در بزم مستان گر نباشدگو مباش

نی نواز مجلس می گردن مینا بس است

گردبادی چین طراز دامن صحرا بس است

سلطنت وهم است بیدل خاکسار عجز باش

افسر ما چون ره خوابیده نقش پا بس است