زین بحر چون حباب کمال نمود ما

هستی به رنگ صبح دلیل فنا بس است

بهر وداع ما نفس آغوش ما بس است

آیینه داری دل بی مدعا بس است

ما مرد ترکتازی آن جلوه نیستیم

بهر شکست لشکر ما یک ادا بس است