مبادا که مردی ز من گم بود

چو آن دید بهرام خیره بماند

جهان آفرین را فراوان بخواند

همی گفت تا جنگ مردم بود

برآنم که جنگم کنون با پریست

برین تخت تیره بباید گریست

نیاطوس زان روی بر کوهسار