کدام شعله که آخر به خاک ره ننشست

هجوم موج درین بحر گرد پرخاش است

ز غارت ضعفا مایه می برد ظالم

زپهلوی خس و خاشاک شعله عیاش است

بساط رنگ جهان را شکست فراش است

همین به زندگی اسباب دام آفت نیست

به خاک نیز، کفن ، خضر راه نباش است