نشئه صهبا نمی ارزد به تش بش خمار

ما به جایی خار وخس بردیم کانجا آتش است

نیست سامان دماغ هیچکس جز سوختن

ما همه سرگرم سوداییم و سودا آتش است

درگذر امروز از آبی که فردا آتش است

گریه گر شد بی اثر از ناله ما کن حذر

آب ما خون گشت اما آتش ما آتش است