فردوس اگر تل شود انبار حشیش است

تا مرگ فسردن نکشد طینت مردان

آتش همه دم سوخته غیرت خویش است

جایی که ز خط تو نمو سبز نگردد

از برگ طراوت نگهی آب ندادیم

سرسبزی این باغ به شاخ بز و میش است

از سنگ شرر گم نشد از خاک غبارش