دکان عبدم مایه تغییر ندارد

ازیاس بپرسیدکه راحت به چه کیش است

بسته ست قضا ربط علابق به گسستن

هشدارکه بیگانگیی با همه خویش است

ماییم و متاعی که نه کم بود و نه بیش است

بیدل به ادب باش که در پیکر انسان

گر رگ کند اظهارپری تشنه نیش است