صبح را هم نفس ازسینه کشیدن تیغ است

خنده تنها نه همین برگل و سوسن تیغ است

غنچه ای نیست که زخمی زتبسم نخورد

باخبر باش که انداز شکفتن تیغ است

در شب عیش دلیرانه مکش سر چون شمع