چون گل شمع به هر اشک سری باخته ایم

د وست را آب حیات است وبه دشمن تیغ است

بی قدت سرو خدنگی ست به پهلوی چمن

به خطت سبزه همان برسرگلشن تیغ است

گریه هم بی تو برای سوخته خرمن تیغ است

تا به کی در غم تدبیر سلامت مردن

بیش از زخم همان زحمت جوشن تیغ است