کلفت ز ند گی از مرگ بتر می باشد

چه کند بر سر این پای به دامن تیغ است

ذوالفقار دگر است آنکه کند قلع امل

و رنه مقراض هم از بهر بریدن تیغ است

شمع ما را ز سر خو د نگذشتن تیغ است

سطر خونی ز پر افشانی بسمل خواندبم

که گر از خویش روی جاده روشن تیغ است