بهار رنگ جهان جلوه خزان دارد

دل از غبار نفس زخم خفته در نمک است

ز موج پیرهن این محیط پرخسک است

بقم درین چمن حادثات اسپرک است

ز اهل صومعه اکراه نیست مستان را

که ترش رویی زاهدبه بزم می نمک است