سموم حادثه را بخت تیره تریاک است

حذر ز راه محبت که پر خطرناک است

تو مشت خار ضعیفی و شعله بیباک است

توان به بیکسی ایمن شد از مضرت دهر

به اختیارنرفتیم هر کجا رفتیم

غبار ما ونفس ، حکم صید وفتراک است

ز بس زمانه هجوم کساد بازاریست