غبار حادثه حصنی است ناتوانان را

که صد زبان درازش به چوب مسواک است

ازین محیط که در بی نمی ست توفانش

کسی که آب رخی بردگوهرش پاک است

کمند موج خطر ناخدای خاشاک است

ز خویش رفتن ما رهبری نمی خواهد

دلیل قافله صبح سینه چاک است