بزم بی رنگی آیینه سراپا رنگ است

بسکه این گلشن افسرده کدورت رنگ است

نفس غنچه برآبینه شبنم زنگ است

از تماشاگه حیرت نتوان غافل بود

در مشرب زن و از قید مذاهب بگریز

عافیت نیست در آن بزم که سازش جنگ است

هر طرف موج خیالی ست به توفان همدوش