آسودگی شیشه همان در دل سنگ است

دل مضطرب یاس و نفس ناله به چنگ است

دریاب که خون رگ ساز تو چه رنگ است

تا راه سلامت سپری محو عدم باش

آیینه به صیقل زن اگر حوصله خواهی

در قلزم تحقیق صفای تو نهنگ است

هر گه مژه واشد چو شرر رفته ای از خویش