نیستی شاید به داد اضطراب ما رسد

پیش مجنون وادی امکان غبار محمل است

سیل بنیاد تحیر حسرت دیدارکیست

جوهرآیینه چون اشکم چکیدن مایل است

شعله را بی سعی خاکسترتسلی مشکل است

تا نگردید آفت آسایشم نیرنگ هوش

زین معما بیخبر بودم که مجنون عاقل است