تاکسی خود را نمی بیند به وحدت واصل است

شسته می گردد نمایان سر خط موج از محیط

نقش ما زین صفحه پیش از ثبت کردن زایل است

وهم هستی بست برآیینه ام رنگ دویی

بسکه الفتگاه عجزم دلنشین بیخودی ست

آب اگرکردم ازین خاکم روانی مشکل است

در غبار دل تسلی گونه ای داریم و بس