تیغ عبرت در بغل دارد هوای باغ دهر

آب اگرکردم ازین خاکم روانی مشکل است

در غبار دل تسلی گونه ای داریم و بس

موج راگرد شکست آیینه دار ساحل است

چون شفق گردی که بال افشانداینجا بسمل است

نیست عالم جای عرض بیقراریهای دل

پرتوی زین شمع اگر بالد برون محفل است