غیر را در عالم وحدت نگاهان بار نیست

چون شفق گردی که بال افشانداینجا بسمل است

نیست عالم جای عرض بیقراریهای دل

پرتوی زین شمع اگر بالد برون محفل است

کاروان وادی مجنون غبار محمل است

از سر هستی به ذوق گریه نتوانم گذشت

تا نمی در چشم دارم خاک این صحرا گل است