کشتی ات گر واژگون گردد در این دل با پل است

همچو عمری سرو هم از بند غم آزاد نیست

حسن و عشق اینجا به پا زنجیرو برگردن غل است

با قد خم گشته از هستی توان آسان گذشت

بعد مردن هم نی ام بی دستگاه میکشی

سیف خاک من از نقش قدم جام مل است

بیدل از خلقندخوبان چمن صیاد دل