دسترنج هر کس از پهلوی کوشش های اوست

در نمکدان لب هر غنچه ، شور بلبل است

می توان در تخم دیدن شاخ و برگ نخل را

جزو چون کامل شود آیینه حسن کل است

ریشه تاک از دویدن چون عرق آرد مل است

طبع ما تنها اسیر دستگاه عیش نیست

تا بگیرد دل غم بی ناخنی هم چنگل است