بالیدگی داغ مه از جسم هلال است

کی فرصت عیش است درتن باغ که گل را

گرگردش رنگی ست همان گردش سال است

از ریشه نظاره دماندیم تحیر

در خلوت دل ازتو تسلی نتوان شد

چیزی که در آیینه توان دید مثال است

هرگام به راه طلبت رفته ام از خویش