آن مشت غبارم که به آهنگ تپیدن

نقش قدمم آینه گردش حال است

هرجا روم از روز سیه چاره ندارم

بی روی تو عالم همه یک چشم غزال است

در حسرت دامان نسیمش پر و بال است

ای ذره مفرسای بپرداز توهم

خورشید هم از آینه داران زوال است