درد، مشکل که ازین دایره بیرون تازد

اشک یکسر قدم آبله فرسای دل است

بحر، بر موج گهر، حکم روانی می کرد

گفت : معذور، که در دامن من ، پای دل است

آنچه در ای شکست آمده مینای دل است

بیدل ازگرد هوس در قفس یاس مباش

زنگ آیینه ات افسون تمنای دل است