با فروغ جلوه ات نظارگی را تاب کو

قامت هرکس به زیربار می آید خم است

یاس تمهید است این امیدها هشیار باش

هرقدر عرض اهلها بیش ، فرصتهاکم است

رنک چون آتش افروزد سپندش شبنم است

در بنای حیرت ازحسن تو می بینم خلل

خانه آیینه هم برپا به دیوار نم است