رشته گوهر شبنم نفس صبحدم است

کینه در طبع ملایم نکند نشو و نما

فارغ از جوش غبار است زمینی که نم است

وحشی صید کمند دم سردی داربم

چاک در جیب حیاتم ز تبسم مفکن

رگ این برگ گلم جاده راه عدم است

آنقدر نیست درین عرصه نمایان گشتن