بتخانه درین راه چه و کعبه کدام است

غافل مشو ای بیخبر از شورش این بحر

آمد شد امواج نفس ، مرگ پیام است

بیطاقت شوقیم و جبین داغ سجودی ست

چون غنچه به هر عطسه بیجا مده از دست

زان گل ، می بویی که به مینای مشام است

شبنم صفت از بسکه درین باغ ضعیفیم