چاکی اگر دمد زگریبان بهشت ماست

گرد ون به فکر آفت ماکم فتاده است

مانند خم ، همیشه ، سرما و خشت ماست

چون غنچه درکمین بهاری نشسته ایم

در سینه دل به ضبط نفس آب کرده ایم

ناقوس از ستم زده های کنشت ماست

سودای طره ات ز سر ما نمی رود