اینقدر افسردگی از همت نامرد ماست

مشت خاشاکی ز دشت ناکسی گل کرده ایم

حسرت برق ، آبیار طبع غم پرورد ماست

دام هستی نیست زنجیری که نتوان پاره کرد

سایه مژگان همان بر دیده ها پبنده است

آنچه نتوان ریختن جز بر سر ما گرد ماست

با غبار وهمی از هستی قناعت کرده ایم