سایه مژگان همان بر دیده ها پبنده است

حسرت برق ، آبیار طبع غم پرورد ماست

دام هستی نیست زنجیری که نتوان پاره کرد

اینقدر افسردگی از همت نامرد ماست

آنچه نتوان ریختن جز بر سر ما گرد ماست

با غبار وهمی از هستی قناعت کرده ایم

خاک باد آورده ی ماگنج بادآورد ماست