با غبار وهمی از هستی قناعت کرده ایم

اینقدر افسردگی از همت نامرد ماست

سایه مژگان همان بر دیده ها پبنده است

آنچه نتوان ریختن جز بر سر ما گرد ماست

خاک باد آورده ی ماگنج بادآورد ماست

تا کجا خواهی عیار دفتر مجنون گرفت

نه سپهر بی سر وپا نسخه یک فرد ماست