خاک باد آورده ی ماگنج بادآورد ماست

سایه مژگان همان بر دیده ها پبنده است

آنچه نتوان ریختن جز بر سر ما گرد ماست

با غبار وهمی از هستی قناعت کرده ایم

تا کجا خواهی عیار دفتر مجنون گرفت

نه سپهر بی سر وپا نسخه یک فرد ماست

پرتوشمع است بیدل خلعت زرین شب