مست شوقیم ، درین دشت ، ز سرگردانی

هرکجا آینه ای خون شده چشم تر ماست

عجز، آیینه واماندگی ما نشود

طایر شوخی رنگیم و شکستن پر ماست

گردبادیم و همین گردش سر ساغر ماست

کوتهی نیست ، پریشانی ما را چون زلف

سایه طالع آشفته ز مو بر سر ماست