زمین را به ملحم بیاراست روز

همه نامداران بهرامیان

برفتن ببستند یک سر میان

چو برزد سر از کوه گیتی فروز

همه دشت بی مرد و خرگاه بود

که بهرام زان شب نه آگاه بود

بدان خیمه ها در ندیدند کس