عمرها شد بر خط پرگار جولان می کنیم

از دم خاموشی ما شمع هستی روشن است

برندارد ننگ افسردن دل آزادگان

شعله بیتاب ما را آرمیدن مردن است

رفتن ما آمدنها، آمدنها، رفتن است

دل چه امکان است بیرون آید از دام امل

مهره بیدل در حقیقت مار را جزو تن است