پیشکاران عجوز دهر یک سر غالبند

از نسیم صبح شمع خانه گل روشن است

از حیا با چرب طبعان برنیاید هیچ کس

آب در هرجاکه دیدم زیردست روغن است

آن که ز مردان به مردی باج می گیرد زن است

اینقدر اسباب اوهامی که برهم چیده ایم

تا نفس بر خویش جنبیده است گرد دامن است