شعله ها را دود پیشاهنگ ساز رفتن است

اینقدر اسباب اوهامی که برهم چیده ایم

تا نفس بر خویش جنبیده است گرد دامن است

از نفس باید سراغ وحشت هستی گرفت

تا خیالش را زتاریکی نیفزاید ملال

در شبستان سویدا شمع داغم روشن است

شیوه بیگانگی زین بیش نتوان برد پیش