آتش کارت نخواهد آنقدرگرمی فروخت

با خود است آن جلوه را نازی که گویی با من است

کوشش تسلیم هم محمل به جایی می کشد

شمع ما را پای جولان سربه ره افکندن است

ای توهم خاک بر سرکز؟س بی دامن است

تا توانی ناله کن بیدل که درکیش جنون

خامشی صبح قیامت در نفس پروردن است