چون شود منزل نمایان گرد راه افشاندن است

با دل جمع از خراش سینه غافل نیستیم

غنچه سان در هر سرانگشتم نهان صدناخن است

بگذر از اسباب اگر آگاهی از ذوق فنا

غفلت تحقیق بر ما تار و پود و هم بافت

ورنه در مهتاب احوال کتانها روشن است

بی لب او چون خیال غیر در دلهای صاف