در گلستان خرام او، ز هر نقش عدم

نقش را بی کج نهادی با نگین ننشستن است

عافیت احرامی عشاق ، سعی نارساست

شعله ها را داغ گشتن نقش راحت بستن است

رنگ و بوی گل کمین ساز ادای جستن است

الفت بعد از جدایی سخت محکم می شود

رشته را پیوند دشوار است تا نگسستن است