چون سایه عالمی ست به زیر نگین ما

این پنبه پرچمی ست که بر دار بستن است

باید به خون هر دو جهان دست شستنت

مشاطه گر حنا به کف یار بستن است

گر سر به دوش جبهه هموار بستن است

عبرت زکارگاه عمل موج می زد

ساز شکسته را چقدر تار بستن است